Αρμοδιότητες Μηχανικών

Στην Ελληνική αγορά υπάρχει σύγχυση επαγγελματικών δικαιωμάτων. Κατά κύριο λόγο ο καθένας πιστεύει πως ο Πολιτικός Μηχανικός σχεδιάζει και κτίζει, ο Αρχιτέκτονας ζωγραφίζει τοίχους, ο Διακοσμητής αλλάζει χρώματα και θέση επίπλων, ο Μηχανολόγος βάζει ανελκυστήρες, και για Τοπογράφο ή Ηλεκτρολόγο, ή Αρχιτέκτονα τοπίου δεν έχει καμία γνώση.

Αυτό έχει σαν συνέπεια όταν θέλει να κάνει μια δουλειά να απευθύνεται σε λάθος επαγγελματία, με αποτέλεσμα μια κακή υπηρεσία, οικονομική ζημιά και χάσιμο χρόνου. Πως όμως προήλθε αυτό και δεν ακολουθήθηκε αυτό που γίνεται στις ανεπτυγμένες χώρες τόσα χρόνια;

Η εμφανής απάντηση είναι το συνδικαλιστικό-πολιτικό νταλαβέρι. Δηλαδή, τα πιο ‘’κοντά’’ στα κόμματα σωματεία, τάζουν και παίρνουν δικαιώματα εις βάρος των άλλων. Το δεύτερο είναι ο ΄΄άγραφος νόμος΄΄, ή καλύτερα το <<ό,τι δηλώσεις είσαι>>. Πχ: Μια ομάδα Μηχανικών διαδίδει πως διακοσμεί κτίρια, κάνει μελέτη και εγκατάσταση φωτισμού (ενώ δεν είναι καταρτισμένοι) και σιγά-σιγά το κατοχυρώνει στη συνείδηση του κόσμου. Άντε μετά να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας.

Ο Έλληνας πελάτης επίσης είναι εγκλωβισμένος στα κοινωνικά ταμπού, πόσες φορές δεν έχετε ακούσει: ‘’Μα το είπε ο γιατρός!’’ Δεν ψάχνει, δεν ελέγχει. Ασφαλώς και η πολιτεία δεν ασχολείται με το να ξεκαθαρίσει αυτή τη ανωμαλία. Σκεφτείτε πόσες βαθμίδες ηλεκτρονικών ή αποφοίτων πληροφορικής υπάρχουν… ΟΑΕΔ, ΕΠΑΛ, ΙΕΚ, ΑΤΕΙ, ΑΕΙ… ναι 5! άντε εξήγησε τι κάνει ο καθένας.

Παγκοσμίως λοιπόν, η διαδικασία έχει ως εξής:

  • για μικρά κτίρια και κατοικίες: ο Αρχιτέκτονας αναλαμβάνει εξ’ ολοκλήρου τη σχεδίαση και κατασκευή, χρησιμοποιώντας Τοπογράφο Μηχανικό σε μη ενταγμένα στο σχέδιο ή αγεωγράφητα οικόπεδα, Γεωλόγο σε ευμετάβλητα εδάφη και Ηλεκτρολόγο ή Μηχανολόγο για τις ανάλογες εγκαταστάσεις.
  • για δημόσια κτίρια (μεγάλης κλίμακας) μετά τους Τοπογράφους και Γεωλόγους, οι Αρχιτέκτονες αναλαμβάνουν τον σχεδιασμό, οι Πολιτικοί Μηχανικοί το κάνουν να σταθεί, οι Ηλεκτρολόγοι και Μηχανολόγοι όλες τις μηχανικές εγκαταστάσεις, οι Αρχιτέκτονες Τοπίου τους εξωτερικούς χώρους, οι Διακοσμητές τη διαμόρφωση των εσωτερικών χώρων, οι Μελετητές φωτισμού το φωτισμό κτλ.

Όταν λοιπόν θέλεις να χτίσεις ή να διαμορφώσεις ένα σπίτι και πας σε μη Αρχιτέκτονα είναι σαν να πας στον Οδοντίατρο να σου δει τη καρδιά. Θα πηγαίνατε; Αν κρίνουμε απ’ το πώς είναι η Αθήνα… ναι, πήγαμε!

Τα Αυθαίρετα

Η συνέπεια της ανεξέλεγκτης δόμησης είναι ένας τεράστιος στόλος από αυθαίρετα κτίρια και αυθαιρεσίες σε άλλα νόμιμα.

Ν.4178/13: Επειδή τίποτα δεν γκρεμίζεται στην Ελλάδα, επινοήθηκε η δυνατότητα για ‘’πρόσκαιρη νομιμοποίηση’’ τους (30 χρόνια απαλλαγή από κατεδάφιση και πρόστιμα). Έτσι μιλάμε για τακτοποίηση αφού νόμιμο αυθαίρετο δε μπορεί να υπάρξει.

Τα συνήθη ερωτήματα που ακούμε είναι: Μετά τα 30 χρόνια τι; Ποιος είναι ο σκοπός ψήφισης του νόμου; Με συμφέρει να το τακτοποιήσω; Μπορώ να κάνω μερική τακτοποίηση; Θα βγει κι άλλος νόμος;

Ας τα πάρουμε ένα-ένα. Ο σκοπός εφεύρεσης του νόμου είναι ο ίδιος με το χαράτσι, τα πρόστιμα του Κ.Ο.Κ., τις έκτακτες εισφορές, τις μειώσεις συντάξεων κτλ: εισπρακτικός! Οι κυβερνήσεις ψάχνουν απεγνωσμένα για έσοδα και τα αυθαίρετα ήταν μια μεγάλη ευκαιρία. Απεγνωσμένα, γιατί ο 4178 είναι ο τρίτος για τα αυθαίρετα, με τον 4014 να βγαίνει αντισυνταγματικός! Απεγνωσμένα, γιατί χαρίζει χρέη ΙΚΑ και παλιά πρόστιμα διατήρησης. Απεγνωσμένα γιατί μπορείς να τακτοποιήσεις αυθαίρετο 70 τετραγωνικών με 8500€, δηλ. πολύ κάτω απ’ την αξία αγοράς του.

Είναι πολύ πιθανό το Φλεβάρη (που λήγει ο υπάρχων) να ψηφιστεί άλλος νόμος μιας και δεν υπάρχει ακόμα μεγάλη ανταπόκριση απ’ τον κόσμο. Δεν γνωρίζουμε όμως για τυχόν καλύτερους ή χειρότερους όρους. Μετά τα 30 χρόνια πάντως, είναι πολύ πιθανό να επανέλθει το κράτος και να ζητήσει αντίτιμο για νέα παράταση της ‘’ημινόμιμης’’ οδού. Μερική τακτοποίηση σημαίνει να τακτοποιήσω κάποια απ’ τα παράνομα τετραγωνικά (για μικρές παραβάσεις δεν ενδείκνυται) αποδεχόμενος όμως ότι είμαι το ίδιο ευάλωτος όπως πριν σε καταγγελίες και πρόστιμα. Γλιτώνω όμως τους σημαντικότερους χώρους που με ενδιαφέρουν. Τέλος στο αν συμφέρει να κάνω τακτοποίηση, η απάντηση έχει δυο σκέλη. Ναι, συμφέρει αυτούς που θέλουν να τακτοποιήσουν κύρια κατοικία ή μαγαζί και έχουν εκκρεμείς καταγγελίες και πρόστιμα διατήρησης αφού συμψηφιστικά θα τους κοστίσει πολύ λιγότερο. Όχι, αν δεν υπάρχει εκκρεμής καταγγελία ή αν οι παραβάσεις είναι εύκολα κατεδαφιστέες απ’ τον ιδιοκτήτη, γιατί μπορεί να ρισκάρει την διατήρηση τους και είτε να τις τακτοποιήσει με κάποιο νέο νόμο όταν θα ‘χει λεφτά, είτε να τις κατεδαφίσει πληρώνοντας ένα μόνο πρόστιμο.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να συμβουλευόμαστε έναν Αρχιτέκτονα ή Πολιτικό Μηχανικό.

Το οικόπεδο

Πριν μπούμε στην ανάλυση για τους νόμους και τα αυθαίρετα, πρέπει να κατανοήσουμε τον προορισμό του οικοπέδου/γεωτεμαχίου. Η κατάτμηση της γης γίνεται για να αξιοποιηθεί το έδαφος, κυρίως ως προς την καλλιέργεια ή την οικοδόμηση.

Όταν αποκτούμε ένα γεωτεμάχιο, θέλουμε να αξιοποιήσουμε τη γη γεωργικά ή κτηνοτροφικά, κτλ. Όμως, πανελλαδικά στα χωριά, εκτός της μικρής αγροτικής αποθήκης, χτίζονται κανονικές κατοικίες, άναρχα, χωρίς μελέτη, δημιουργώντας μακροπρόθεσμα οικισμούς, χωριά, κωμοπόλεις. Το σύνηθες είναι να κόβει ο ιδιοκτήτης το κτήμα σε πολλά μικρά τεμάχια (εξ’ αδιαιρέτου) και να τα πουλά, φυσικά για μελλοντικές κατοικίες. Το βρόχινο νερό πλέον δεν συγκρατείται απ’ το έδαφος, δεν βρίσκει το φυσικό ποτάμι να χυθεί, δεν ποτίζει το δάσος, αλλάζει η θερμοκρασία περιβάλλοντος, τα σπίτια δεν έχουν σωστό προσανατολισμό, μόνωση, προστασία, κανονικό δρόμο πρόσβασης κτλ. Αποτέλεσμα; Πλημμύρες, μεγάλες απαιτήσεις κλιματισμού, ασχήμια, δυσκολία πρόσβασης, κακή σχέση με το φυσικό περιβάλλον, κ.α.

Οικόπεδο νοείται η έκταση γης μες στο πολεοδομικό σχεδιασμό. Εδώ λοιπόν, οικοδομικά τετράγωνα έχουν χωριστεί σε οικόπεδα ποικίλων μεγεθών για ανοικοδόμηση. Δυστυχώς οι νομοθέτες μη θέλοντας να δυσαρεστήσουν κανένα, τα νομιμοποιούν όλα για οικοδόμηση ασχέτως οικοδομικής επάρκειας. Δηλαδή: Μια πολυκατοικία ή σπίτι για να μπορεί να έχει επαρκή εξαερισμό, φωτισμό, κήπο, άνεση κατοίκισης, βιοκλίμα κτλ. πρέπει να ΜΗΝ είναι μικρότερο από μισό στρέμμα. πχ: ένα οικόπεδο 200τμ δεν μπορεί να ικανοποιήσει όλους τους κανόνες. Αλλά στην Ελλάδα μετράνε μόνο τα τετραγωνικά…

Η σημερινή κατάσταση αποδεικνύει με σκληρό τρόπο την αλήθεια. Όλοι διαμαρτυρόμαστε για την ασχήμια των πόλεων, τα ενεργοβόρα κτίρια, τους μη λειτουργικούς χώρους, το θόρυβο, τον ελλιπή φωτισμό και αερισμό, τις συχνές βλάβες, το καθημερινό κόστος, κτλ. Γιατί τότε τα ακριβοπληρώσαμε;

Όταν αγοράζουμε ένα αγαθό ρωτάμε έναν ειδικό, κοιτάμε τις προδιαγραφές, …στο κτίριο όμως εμείς τα ξέρουμε ΟΛΑ…

Η Αρχιτεκτονική τέχνη

Η τέχνη είναι διασκέδαση αλλά και αισθήματα. Είναι στη ζωή των περισσοτέρων από μας και όχι μόνο όσων ασχολούνται επαγγελματικά μ’ αυτήν. Όμως δεν είναι μόνο διασκέδαση, και δεν είναι μόνο αισθήματα. Είναι <<ΙΑΣΗ>>, ίαση της ζωής.

Η Αρχιτεκτονική είναι μια απ’ τις τέχνες, η πιο απαξιωμένη στη χώρα, και η πιο καταξιωμένη σε όλες τις οικονομικά πλούσιες χώρες. Τυχαίο; Μ’ αυτήν κυρίως θα ασχοληθούμε σ’ αυτή στήλη, αλλά και με τα νέα των κατασκευών, των κτιρίων, της διακόσμησης, της τεχνολογίας αυτών και τους νόμους.

Για να σας δώσω τροφή: σκεφτείτε το έμβλημα-σύμβολο κάθε χώρας… Ναι! είναι μια κατασκευή. Αυτή η κατασκευή προσελκύει ντόπιους, τουρίστες, συνέδρια, εκθέσεις, και εκτός από χρήματα δίνει κύρος, αναγνωρισιμότητα, και μια σημαντική γεωπολιτική θέση στο χάρτη.

Εκτός οικονομικού, τα αρχιτεκτονικά σχεδιασμένα κτίρια, δρόμοι, πάρκα, λίμνες, γέφυρες, φράγματα κτλ. προσδίδουν μια ομορφιά, λειτουργικότητα, ευεξία, δηλ ΥΓΕΙΑ. Αλλά όχι στη χώρα μας…

Βάζοντας την αρχιτεκτονική και διακόσμηση στη ζωής μας, εκτός από όμορφο περιβάλλον διαβίωσης, κερδίζουμε ηρεμία, συγκέντρωση, ταχύτητα, επαγγελματική απόδοση, λιγότερο άγχος, άρα μεσομακροπρόθεσμα πολύ καλύτερη Υγεία και χρήματα! Πως γίνεται αναλυτικά;

Αυτό θα αναλύσουμε σ’ αυτή τη στήλη παράλληλα με τις εξελίξεις στην οικοδομή.